سودای سیمرغ

مشخصات
خلاصه داستان: 

احد و بهمن تولیدی ورشکسته ای در پلاسکو دارند و از دست طلبکاران و اهالی پلاسکو فراری اند، روز حادثه بهترین زمان برای فرار است.

امتیاز داوران: 
بدون رای
امتیاز کاربران: 
بدون رای
یادداشت

اداهای عدالت‌خواهی

آخرین ساختۀ مصطفی کیایی نیز روایت جهان شخصیت‌هایی است که به خاطر ضربۀ اقتصادی، جایگاه اجتماعی خود را از دست داده‌اند. این مسئله آن‌قدر برای کیایی پررنگ است که برای گفتنش هر چیزی را زیر پا می‌گذارد و منطق فیلمنامه‌ای، روابط علت و معلولی و واقعیت‌های اجتماعی را از یاد می‌برد. می‌کوشد در زمانی که در اختیار دارد تمام شعارهایش را بدهد و اینکه این حرف‌ها با قالب معیوبی که برایش در نظر گرفته تا کجا اثرگذار است هیچ اهمیتی ندارد.

حتی مخاطبی که از حادثۀ ساختمان پلاسکو مطلع باشد، با تماشای چهارراه استانبول نمی‌تواند با قربانیان و کسانی که در این حادثه عزیزان و اموال خود را از دست داده‌اند همراهی کند. فریادهای حرکت‌آهستۀ مهدی پاکدل در قامت آتشنشانی مستأصل، همدلی مخاطب را با خود ندارد. نپرداختن به عنصر اساسی فیلمنامه و شخصیت‌پردازی، احقاق حق و دادخواهی مطلوب کارگردان را نخ‌نما و فاقد اثر می‌کند. کسانی که در فیلم در طلب رهایی از حصار اقتصادی‌اند، بیشتر به کلاشی و خرابکاری پهلو می‌زنند تا آدم‌هایی درستکاری که به دلیل سیاست‌های غلط اقتصادی و ویژه‌خواری‌های قشری خاص، اکنون در دام فقر گرفتار آمده‌اند. اشارۀ درستی که فیلم به استیصال تولید ملی می‌کند، با پرداخت نامناسب و بی‌توجهی به مفاصل قصه، عملاً در حد شعار باقی می‌ماند و شاید به ضد خود نیز بدل شود.

به بیانی دیگر، کیایی «چه گفتن» را بر «چگونه گفتن» سبقت می‌دهد و این است که چهارراه استانبول نیز گیرایی خاصی ندارد و فراموش می‌شود. هیچ برای ما آشکار نیست که رهایی شخصیت‌های اصلی قصه از زیر آوار عظیم ساختمان چگونه اتفاق می‌افتد. نیز ما نمی‌بینیم محتویات اتومبیلی که درون پارکینگ پلیس قرار دارد با چه حیله‌ای به دست صاحبان غیرواقعی آن می‌افتد. اساساً این چراها و ربط‌های علت و معلولی ذهن کارگردان را مشغول خود نمی‌کند و تمرکزش بر وجود حادثه است، نه علت آن.

آنچه در چهارراه استانبول روشن است گروکشی‌های سیاسی کارگردان است که درست یا غلط عرضه می‌شود و هر چه در فیلم می‌گذرد، میدانی برای همین یقه‌گیری‌ها و طلب‌کاری‌هاست. شاید همین رویکرد بیانیه‌ای و حضور گفت‌وگوهای طنازانه در حد خودش او را در جذب تماشاگر به گیشه نیز یاری کند. علاوه بر آن، جلوه‌های ویژۀ پرهزینه و تحسین‌برانگیز فیلم هم از نکات برجستۀ آن است. به هر حال، روزگاری است که مدد برنامه‌های رایانه‌ای به سینما ما را در باور واقیت هر پدیده‌ای با تردید روبرو می‌کند. جدیدترین ساختۀ کیایی هم مانند چند اثر سابقش، به دلیل ضعف در فیلمنامه عمق و اثر چندانی ندارد.

نمایش بیشتر
امتیاز امتیاز بدهید
نقد کامل
نقد کاربران (۰)
تصاویر مرتبط (۵)
فیلم های مرتبط (۰)