فروشنده

مشخصات
کارگردان: 
نویسنده: 
ژانر: 
زمان: 
۱۲۵دقیقه
کشور سازنده: 
خلاصه داستان: 

رعنا و عماد زن و شوهری جوان هستند که در حال اجرای تئاتری بر اساس نمایشنامه مرگ فروشنده نوشته آرتور میلر هستند. آنها به علت نشست زمین مجبور می‌شوند به اجبار خانه خود را ترک کنند و به اصرار یکی از  دوستانشان بنام بابک به خانه‌ای اسباب کشی می‌کنند که پیش تر زنی بدنام بنام «آهو» در آن ساکن بوده است. ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود ولی وقایع بعدی به بحرانی غیرقابل کنترل ختم می‌شود.

یادداشت

اگر فروشنده و امثال این فیلم و تفکرات غالب بر آن‌ها، همان لباس جدید پادشاه نیست، پس راستی چه نامی می‌شود بر آن‌ها گذاشت؟ دیگر چگونه باید تیشه به ریشۀ خود زد و با خرسندی تمام برای این بی‌همه‌چیزی کف و سوت زد؟ باید گفت از دیدگاه تربیتی، این فیلم خانواده‌سوز در حضیض امتیاز می‌نشیند. جایی که مرد خانه راهی را طی می‌کند که از معلمی مهربان، هنرمندی موفق و همسری خانواده‌دوست، به قول خودش، کم‌کم یک گاو غیرتی می‌شود. درون‌مایۀ صریح جنسی و روابط آزاد جوانان پاکی که رنگی از ایرانی و اسلامی بودن ندارند را بگذارید کنار و شگفت‌زده شوید از توجیهی که تجاوز به عنف می‌شود با تکنیک کارگردانی. باز تکرار مکررات فمینیسم؛ مرد گاوصفت و زن مظلومی که انتهای فیلم سویی دیگر در پیش می‌گیرد. چرا عجیب باشد، اگر نام و نشانی از نیروهای مسئول امنیت و انتظام جامعه به میان نمی‌آید؟ چون در پشت بام خانه، با متلکی بی‌ربط به شخصیت، حسابی بیخش زده شده است. این‌قدرها هم نمی‌خواهد راه دور برویم. نام فیلم به حد کافی دلالت دارد بر معاملۀ ناموس و خانواده.

سینمای قصه‌گو و چاره‌جوی فرهادی در این دم آخر نه قصه می‌گوید، نه گزیری نشان می‌دهد. فضاسازی‌ها و سکوت‌بازی‌های موفق بازیگری آنقدر قدرت نداشته که پوششی بر ضعف مفرط منطق داستانی و تعلیق‌سازی‌ها باشد. کارگردان می‌خواهد با خنثی کردن حدس مخاطب او را متعجب کند، اما این تکنیک فیلم‌های پلیسی در جایی که ادعای واقع‌نمایی وجود دارد هیچ مناسبتی ندارد. حذف اصل یا قسمتی از ماجرا و ناگهان رو کردن آن، به معنای تعلیق‌آفرینی نیست. فروشنده با ادعای سینمای قصه‌گو، روایت‌هایی تکه‌پاره است که به هم وصله‌پینه شده‌اند و شباهتی به قصه و مشخصاتش ندارد.

نمایش بیشتر
امتیاز امتیاز بدهید
نقد کامل
نقد کاربران (۱)
تصاویر مرتبط (۲)
فیلم های مرتبط (۰)

نقد کاربران

ارسال شده توسط jaijai در ۱۳۹۵/۱۲/۱۰ - ۱۲:۳
آخرین اثر فرهادی از گذشته، جدایی و ... سایر آثار بد تر بود. شروعی ملتهب داشت. با سبک روایی فیلم بردمن(تلفیق تئاتر مرگ فروشنده با داستان) دارای تعلیق و شوک در داستان. بازی سید شهاب حسینی عالی بود.و نقطه قوت فیلم بود. ولی داستان شلخته و خوب نیست. محتوا هم ضد مردمی بود و مثل گذشته و جدایی به مردم تهمت و توهین کرد ولی در پایان فیلم مردم مضمون را درک نکردند و برای پوشیدن لباس روشنفکری(که شبه روشنفکری هم نیست) دست و سوت وکف زدند. تماشاچی آخر هم نفهمیدند بی ام و درست است یا بی ام دابلیو؟؟ داستان فیلم اجتماعی نیست ماقبل اجتماع است. موضوع فیلم هم منطبق با فرهنگ مردم نیست و استثنا است و یک به میلیون رخ می دهد. فیلم در موضوع خیلی بی غیرت است چون پز شبه روشنفکری به مفهوم غیرت می دهد و غیرت را خرمال می کند. فرهادی نتیجه را در فروشنده می گیرد. در فیلم چهارشنبه سوری مرتضی اختلاف با همسرش داشت. در جدایی نادر پس از اختلاف می خواست طلاق بگیرد اگر طلاق بگیرد نتیجه فیلم گذشته می شود و به خیانت می رسد.اگر طلاق نگیرد (تجاوز) در فیلم فروشنده نتیجه می شود. از نظر فرهادی زندگی این است.سیاه و تلخ فرهادی(فروشنده) زندگی، غیرت، فرهنگ و... را اشتباه می فروشد.این فیلم اخلاق زیر پا گذاشته و به مفاهیم زشت،تیره و ضد اخلاق می پردازد. زندگی اینقدر تاریک نیست.زندگی روشن است.و اخلاق زنده است. پیامبر اسلام فرمودند :براستى كه من براى به كمال رساندن مكارم اخلاق مبعوث شده ام.
امتیاز کاربران : ۹.۵
(۵کاربر)
شما هم می توانید نظر دهید.
برای ثبت نظرات نقد و بررسی شما لازم است وارد حساب کاربری خود شوید.
پیشنهاد می کنیم قبل از نقد راهنمای نقد را مطالعه کنید.